Obchodzone w Polsce w noc z 29 na 30 listopada, w wigilię świętego Andrzeja. Tradycja andrzejkowych wieczorów sięga zamierzchłych czasów. Pierwsze pisemne wzmianki o tym święcie pochodzą z XVI wieku. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu wszystkie polskie dziewczęta na wydaniu wiedziały, że w imieniny św. Andrzeja mają szansę dowiedzieć się, jak ułoży im się życie uczuciowe, to św. Andrzej patronował pragnącym miłości pannom, Jakakolwiek nie byłaby geneza tego święta, wiemy jedno – andrzejki w dawnej Polsce były jedną z ważniejszych dat w kalendarzu, a wróżby odprawiane w ten wyjątkowy wieczór traktowano z ogromną powagą. Wokół domów palono wielkie ogniska, które miały odpędzać złe duchy, a panny pod poduszką umieszczały męskie spodnie, aby wyśnić przyszłego męża bądź liczyły sztachety w płocie w nadziei na to, że dowiedzą się czegoś o przyszłym małżonku.Dzisiaj z andrzejkowych tradycji zostało nam głównie lanie wosku, wyścig butów czy serca z imionami. Warto jednak pamiętać o tej tradycji, ponieważ zawdzięczamy ją naszym przodkom. Oczywiście w naszej szkole zawsze kultywujemy polskie tradycje i sprawia nam to ogromną radość.